آژه پذيراي چهارتن از بانوان نقاش ايراني است که در سال ۱۳۸۰ در فضايي دانشجويي از دانشکده هنر و معماري دانشگاه آزاد متولد شد . ذهنيت شکل گيري اين گروه از نزديکي روابط دوستانه مابين اعضا و در نهايت انگيزه هاي مشترک ايشان در غالب هنر آغاز شد .
آژه واژه اي ايراني است به معناي لغوي آرام و بردبار . انگيزه هاي مشترک و علاقه مندي کليه اعضا به تمها ، عناصر و موسيقي هاي برگرفته از هنر شرقي بويژه هنر ايراني عاملي شد تا اعضا در انتخاب واژه اي اصيل ايراني متفوق القول شوند . در آثار هنري ايراني بخصوص آثار پيشينيان هنر ايران ، آرامشي نهفته است که روح و روان بيننده را مورد نوازش قرار مي دهد .
صبوري که پيشينيان هنر ايران در ايجاد آفريده هاي هنري همچون سفالينه ها ، کتيبه هاي نگارشي بناها ، کاشي کاريها و معرقها ، خوشنويسي و مينياتور و ... به دست آوردهاي خود منتقل مي کردند در قالب آرامشي ريشه دار در بينندگان ظهور کرده و لطافت معنا را قابل لمس مي نمايد .
نام اين گروه بيان کننده اين آرامش و دميدن روح خالقان اثر در آفريده هايشان مي باشد که نوازش شرق را به هيجانها و شتابزدگي هاي اين دوران تقديم مي کنند .

گروه آژه با همکاري خانم مهديه جبار حميدي ، منيره فدايي ناييني ، مرضيه قدسي و نيکو مويدي شکل گرفته است . آژه سعي دارد با کنار هم چيدن هنر پيشتاز و معاصر نقاشي غربي و هنر پر ابهت و اصيل مشرق زمين بويژه هنر ايراني ، هديه نو به هنر دوستان ارايه دهد تا هم اصالت ايراني بودن آثار حذف شود و هم درک بصري آثار هنري مدرن به بيننده عام و خاص انتقال يابد .

آژه در صدد است که پلي ارتباطي بين دو جريان عظيم هنرهاي معاصر و مدرن غرب و تفکرات و هنر کهن اصيل ايراني ايجاد کند . اميد است که اين پل آفريننده و يادآورنده باشد .